تبلیغات
پرنده شب - درد و دل با خدا


پرنده شب

آسمان بار امانت نتوانست کشید/قرعه ی کار به نام من دیوانه زدند

خدایا

                     خدایا کفر نمی کویم .پزیشانم                    

چه می خواهی تو از جانم

مرا بی انکه خود خواهم اسیر زندگی کردی

خداوندا

اگر روزی زعرش خود به زیر ایی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای تکه نانی

به زیر پای نامردان بیاندازی

وشب اهسته و خسته

تهیدست و زبان بسته

به سوی خانه باز ایی

زمین و اسمان را کفر می گویی

نمی گویی؟

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه ی دیوار بگشایی

لبت بر کاسه ی مسی قیر اندود بگذاری

و قدری ان طرف تر

عمارت های مرمرین بینی

و اعصابت برای سکه ای این سو و ان سو در روان باشد

زمین و اسمان را کفر می گویی

نمی گویی؟

خداوندا!

اگر روزی بشر گردی

ز حال بندگانت با خبر گردی

پشیمان می شوی از قصه خلقت.از این بودن .از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی!

خداوندا تو میدانی که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است!

چه رنجی می کشد انکس که انسان است و از احساس سرشار است...

                                                               دکتر شریعتی


نوشته شده در سه شنبه 19 مرداد 1389 ساعت 03:19 ب.ظ توسط haniyeh نظرات | |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ