تبلیغات
پرنده شب - پیک پیری


پرنده شب

آسمان بار امانت نتوانست کشید/قرعه ی کار به نام من دیوانه زدند

ز سری موی سپیدی رویید

                         خنده ها کرد بر او موی سیاه

که چرا در صف ما بنشستی

                        تو زیک راهی و ما از یک راه

گفت من با تو عبث ننشستم

                        بنشاندند مرا خواه نا خواه

که روئیدن من بود امروز

                        گل تقدیر نروید بیگاه

رهرو راه قضا و قدرم

                        راهم این بود نبودم گمراه

صد پیریم از دیدن من

                       این یکی گفت دریغ ان یک اه

زمن هستی خود کرد درو

                       هر که بر خوشه من کرد نگاه

سپهی بود جوانی که شکست

                       پیری امروز برانگیخت سپاه

رست چون موی سیه موی سپید

                      چه خبر داشت که دارند اکراه

رنگ بالای سیه بسیار است

                    نیستی از خم تقدیر اگاه

گه سیه رنگ کند ,گاه سفید

                    رنگرز اوست .مرا چیست گناه

چو تو یکروز سیه بودم و خوش

                    سیهی گشت سپیدی ناگاه

تو هم ایدوست چو من خواهی شد

                    باش یکروز بر این قصه گواه

هرچه دانی به من امروز بخند

                   تا که چون من کندت هفته و ماه

از سپید و سیه و زشت و نکو

                  هرچه هستیم تباهیم تباه

قصه خویش دراز از چه کنیم

                  وقت بیگه شد و فرصت کوتاه

                                                             پروین اعتصامی


نوشته شده در شنبه 16 مرداد 1389 ساعت 12:27 ق.ظ توسط haniyeh نظرات | |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ